دوستت‌دارم

دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌
دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌دوستت‌دارم‌

تفاوت عشق و دوست داشتن

 

تفاوت عاشق بودن و کسی را دوست داشتن


بین کسی که عاشق شده است و کسی که تنها شخصی را دوست دارد تفا وتهایی است . نکات زیر به شما کمک خواهد کرد تا این تفا وتها را درک کنید.


1- هنگام دیدن کسی که عاشق او هستید تبش قلب شما زیاد شده و هیجان زده خواهید شد اما هنگامی که کسی را می بینید که آنرا دوست دارید احساس سرور و خوشحالی می کنید.

2- هنگامی که عاشق هستید زمستان در نظر شما بهار است ولیکن هنگامی که کسی را دوست دارید زمستان فقط فصلی زیبا (زمستانی زیبا) است.

3- وقتی به کسی که عاشقش هستید نگاه می کنید خجالت می کشید ولیکن هنگامی که به کسی که دوستش دارید می نگرید لبخند خواهید زد.

4- وقتی در کنار معشوقه خود هستید نمی توانید هر آنچه که در ذهن دارید بیان کنید اما در مورد کسی که دوستش دارید شما توانایی آن را دارید.

5- در مواجه شدن با کسی که عاشقش هستید خجالت می کشید و یا حتی دست و بای خود را گم می کنید اما در مورد فردی که دوستش دارید راحتتر بوده و توانایی ابراز وجود خواهید داشت.

6- شما نمی توانید به چشمان کسی که عاشقش هستید مستقیم و طولانی نگاه کنید (زل بزنید)اما می توانید در حالی که لبخند ی بر لب دارید مدتها به چشمان فردی که دوستش دارید نگاه کنید.

7- وقتی معشوقه شما گریه میکند شما نیز گریه خواهید کرد و اما در مورد کسی که دوستش دارید سعی بر آرام کردن او میکنید.

8- احساس عاشق بودن و درک آن از طریق نگاه ( دیدن ) است اما در درک دوست داشتن بیشتر از طریق شنوایی است ( از طریق ابراز علاقه بصورت کلامی ).

9- شما می توانید یک رابطه دوستی را بایان دهید اما هرگز نمی توانید چشمان خود را بر احساس عاشق بودن ببندید چرا که حتی اگراینکار را بکنید - عشق همانند قطره ای در قلب شما و برای همیشه باقی خواهد ماند.



مطالب بالا اگر چه تا حدود زیادی درست هستند اما به خاطر داشته باشید که مطلق نیستند و اصولا انسانها و احساسات آنها بیچیده تر از اینگونه تحلیلها هستند.

فقط بخاطر تو

آخر یه روز دق میکنم

                                  فقط بخاطر تو

دنیاروعاشق میکنم

                                  فقط بخاطر تو

شب به بیابون میزنم

                                  فقط بخاطر تو

رو دست مجنون میزنم

                                  فقط بخاطر تو

عشقتو پنهون میکنی

                                  فقط بخاطر من

من دلمو خون میکنم

                                  فقط بخاطر تو

تو گفتی عاشقی بسه

                                  دنیا برام یه قفسه

گفتی که عشق یه عادته

                                  دلم پر از شکایته

گفتی میخوای بری سفر

                                  خیره شدن چشام به در

من میشینم به پای تو

                                  فقط بخاطر تو

به من تو گفتی دیوونه

                                  فقط بخاطر من

حرفت به یادم میمونه

                                  فقط بخاطر تو

از خوبیات کم میکنی

                                  قلبمو پرپر میکنی

گفتی که از سنگ دلت

                                  از من و دل تنگ دلت

ازم گرفتی فاصله

                                  فقط بخاطر من

دست کشیدم از هر گله

                                  فقط بخاطر تو

گفتی که از اینجا برو

                                  فقط بخاطر من

میرم به احترام تو

                                  فقط بخاطر تو

 

تنها بهونه واسه ی نفس کشیدن

سلام ای تنها بهونه

واسه ی نفس کشیدن

هنوزم پر میکشه دل

واسه ی به تو رسیدن

واسه ی جواب نامت

میدونم که خیلی دیره

بذار به حساب غربت

نکنه دلت بگیره

عزیزم بگو ببینم

که چه رنگ روزگارت

خیلی دوست دارم تو مهتاب                         

بشینم یه شب کنارت

سرتو با مهربونی

بذاری به روی شونم                                       حال من خیلی عجیبه

تو فقط واسم دعا کن                                       دوست دارم پیشم بشینی

آخه دنبال بهونم                                             من نگاهت بکنم تو

حالمو اگه بپرسی                                           تو چشام عشق رو ببینی

خوبه تعریفی نداره                                         یادته منو تو داشتیم

چون بلاتکلیف عاشق                                     ساده زندگی میکردیم

آخه تکلیفی نداره                                           از همین چشمه ی شفاف

نکنه ازم برنجی                                            رفع تشنگی میکردیم

تشنه ام تشنه ی بارون                                     یدفعه یه مهمون اومد

چقدر از دریا ما دوریم                                    عقلم رو یجوری دزدید

بی گناهیم هردوتامون                                     دل تو بروش نیاورد

بدجوری به هم میریزه                                    از همون دقیقه فهمید

منو گاهی اتفاقی                                            اولش فکر نمیکردم

تو اگه نباشی از من                                        که دلم رو برده باشه

نمیمونه چیزی باقی                                        یا دلم گول چشای

میدونی که دست من نیست                               روشنش رو خورده باشه

بازی های سرنوشت                                      اما نه گذشت و دیدم

رو قشنگا خط کشیده                                      دل من دیوونه تر شد

زشتارو واسم نوشته                                      به تو گفتم و دلت

باز که ابری شد نگاهت                                  از قصه ی من با خبر شد

بغضتم واسم عزیزه                                       اولش گفتم یه حسه

اما اشکاتو نگه دار                                        یا یه احترام ساده

نذار اینجوری بریزه                                      اما بعد دیدم که عشقه

من هنوز چیزی نگفتم                                    آخه اندازش زیاده

که تو طاقتت تموم شد                                    تو بازم طاقت آوردی

باقیشو بگم میبینی                                         مثل پونه ها تو پاییز

گریه هات کلی حروم شد                                سرنوشت تو سفیده

                                                               ماجرای من غم انگیز

                                                               بدجوری دیوونتم من

                                                               فکر نکن این اعترافه

                                                               همیشه نبودن تو

                                                               کرده این دل رو کلافه

                                                               میدونم فرقی نداره

                                                               واست عاشق بودن من

                                                               میدونم واست یکی شد

                                                               بودن و نبودن من

                                                               میدونم دوسم نداری

                                                               مثل روزای گذشته

                                                               من خودم خوندم تو چشمات

                                                               یه کسی اینو نوشته

                                                               اما روح من یه دریاست

                                                               پر از موج و تلاطم

                                                               ساحلش تویی و موجاش

                                                               خنجرای حرف مردم

                                                               آخ که چه لذتی داره

                                                               ناز چشماتو کشیدن

                                                               رفتن یه راه دشوار

                                                               واسه هرگز نرسیدن

 

برو زیبا به سلامت

من میگم بهم نگاه کن

تو میگی که جون فدا کن

من میگم چشمات قشنگه

تو میگی دنیا دو رنگه

من میگم دلم اسیره

تو میگی که خیلی دیره

من میگم چشماتو وا کن

تو میگی منو رها کن

من میگم قلبمو نشکن

تو میگی من میشکنم من؟

من میگم دلم رو بردی

تو میگی به من سپردی

من میگم دلم شکستس

تو میگی خوب میشه خستس

من میگم بمون همیشه

تو میگی ببین نمیشه

من میگم تنهام میذاری

تو میگی طاقت نداری

من میگم تنهایی سخته

تو میگی این دست بخته

من میگم خدا به همرات

تو میگی چه تلخه حرفات

من میگم که تا قیامت

                برو زیبا به سلامت

                             برو زیبا به سلامت...

نوشته ی jeegi

ای کاش گل بودی و من از باغها میچیدمت یا که طلوعی بودی و من از پنجره میدیدمت                  ای کاش چشمانت ضریحی داشت چون رنگین کمان هر وقت باران میگرفت از دور میبوسیدمت                                                                                                       ...

 

کسی در باد میخواند تورا تا اوج میخواهم.برای ناز چشمانت چه بی صبرانه میمانم. دلم تنگ است و بی یادت در این غربت نمیمانم تو هستی در وجود من تورا هرگز نمی رانم                  ...

^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^^

 

 

همه میپرسند:چیست در زمزمه ی مبهم آب؟

چیست در همهمه ی دلکش برگ؟

چیست در بازی آن ابر سپید؟

روی این آبی آرام بلند

که ترا میبرد اینگونه به ژرفای خیال

چیست در خلوت خاموش کبوترها؟

چیست در کوشش بی حاصل موج؟

چیست در خنده ی جام؟

که تو چندین ساعت مات و مبهوت به آن مینگری؟

 

نه به ابر

نه به باد

نه به برگ

نه به این آبی آرام بلند

نه به این آتش سوزنده که لغزیده به جام

نه به این خلوت خاموش کبوترها

من به این جمله نمی اندیشم

من مناجات درختان را هنگام سحر

رقص عطر گل یخ را با باد

نفس پاک شقایق را در سینه ی کوه

صحبت چلچله ها را با صبح

 

تو بگیر!

تو ببند!

تو بخواه!

پاسخ چلچله ها را تو بگو!

قصه ی ابر هوا را تو بخوان!

تو بمان با من ، تنها تو بمان!

در دل ساغر هستی تو بجوش!

من همین یک نفس از جرعه ی جانم باقی است!

آخرین جرعه ی این جام تهی را تو بنوش...

 

نوشته ی jeegi

به نام خدای (ع ش ق)

سرگرمي تو شده بازي با اين دل غمگين و خستم
يادت نمياد اون همه قول وقراريي كه با تو بستم
با اين همه ظلم
تو ببين باز چجوري پاي اين همه قول وقرار

 من نشستم
نشكن دلمو

به خدا آهم ميگيره دامنتو عاقبت يه روز
نگو بي خبري
نگو نميدوني دلم پر از يه نفرين سينه سوز
نگو بي خبري
نگو نميدوني وقتي كه نيستي گريه شده

 كار اين، دل عاشق شب وروز
ديووننه نكن دلمو
آهم ميگيره دامنتو عاقبت يه روز
نگو بي خبري
نگو نميدوني دلم پر از يه نفرين سينه سوز
نگو بي خبري نگو نميدوني وقتي كه نيستي

گريه شده كار اين

 عاشق شب وروز

چقدر خوبه

                           

                       

همین حسی که دارم

حتی وقتی از تو دورم

تلخ وبیمارم چقدر خوبه

همین بس که میدونم

خوب خوبی

خواب خوابی

من که بیدارم

چقدر خوبه

همین بغضی که دارم

همین ساز شکسته

دلیل از تو مردن

از تو رفتن تا تو

برگشتن چقدر خوبه

همین اشکی که غلتید

 همین دستی که لرزید

همین دردی که پیچید از غم تودر صدای من چقدر خوبه

چقدر خوبه که هستی

اکه حتی بَدِ بَدِ

اگه حتی غریبه 

مثل سایه پا به پای من چقدر خوبه

چه بی نوره ستاره

همین که تو بخندی

چه بی رنگه اقاقی پیش لب هات وقت شکفتن

چقدر خوبه

همین حرفی که کم شد از لب من تا ترانه از تو پر واژه چقدر خوبه

همین وصفی که گم شد تا دوباره عاشقانه از تو پر واژه

چقدر خوبه

چقدر خوبه

   این همه زحمت بدون نظر واقعا حیفه   

تولدت مبارک عزیزم

واسه ما جشن تولد

یه بهونه بود همیشه

که رو هدیه بنویسیم

دلم از تو دور نمیشه

 

تولدت مبارک عزیزم

عزیزم جشن میلادت مبارک

برای روز میلاد تن خود

منه آشفته رو تنها نذاری

برای دیدن باغ نگاهت

میون پیکر شبها نذاری

همه تنهاییا با من رفیقن

منو در حسرت عشقت نذاری

برای روز میلاد تن خود

منو دور از دل و دیدن نذاری

دلم دلتنگ و مهرت رو میخواد

دلم رو در پی غم ها نذاری

میام تنها توی قلبت میشینم

منو قلبت رو جایی جا نذاری

عزیزم جشن میلادت مبارک

منو اون سوی جشن دل نذاری

من نیازم تورو هر روز دیدنه

تن تو ، ظهر تابستون و به یادم میاره

رنگ چشم های تو بارون و به یادم میاره

وقتی نیستی زندگی فرقی با زندون نداره

قهر تو تلخی زندون و به یادم میاره

 

تو بزرگی مثل اون لحظه که بارون میزنه

تو همون خونی که هر لحظه تو رگهای منه

تو مثل خواب گل سرخی ، لطیفی مثل خواب

من همونم که اگه بی تو باشه ، جون میکنه

 

تو مثل وسوسه ی شکار یک شاپرکی

تو مثل شوق رها کردن یک بادبادکی

تو همیشه مثل یک قصه ، پر از حادثه ای

تو مثل شادی خواب کردن یک عروسکی

 

تو قشنگی مثل شکل هایی که ابرا میسازن

گل های اطلسی از دیدن تو رنگ میبازن

اگه مردای تو قصه بدونن که اینجایی

برای بردن تو با اسب بالدار میتازن

 

من نیازم تورو هر روز دیدنه

از لبت دوستت دارم شنیدنه

نفست شعر بلند بودنه

با تو بودن ، بهترین شعر منه

 

بخاطر تولدت

شعرا که قابل نداره

اما همش واسه خودت

فقط نوشتم اینارو

بخاطر تولدت

نگات قشنگه ولیکن

یکم عجیب و مبهمه

من از کجا شوروع کنم

دوست دارم یه عالمه

منو گذاشتی و بازم

یه بار دیگه رفتی سفر

نمیدونم شاید سفر

برای دردات مرهمه

تا وقتی اینجا بمونی

یه حالت عجیبیه

من چجوری واست بگم

بارون قشنگ و نم نمه

هوای رفتن که کنی

واسه تو فرقی نداره

اما به جون اون چشات

مرگ گلای مریمه

 

                             آخرشم دق میکنم

                             تا منو دوست داشته باشی

                             مردن که از عاشقیه

                             یکدفه نیس که کم کمه

                             من نمیدونم تو چرا

                             اینجور نگاهم میکنی

                             زیر نگاه نافذت

                             نگاه عاشقم خمه

                             میپرسم از چشمای تو

                             ممکن اینجا بمونی؟

                             میخندی و جواب میدی

                             رفتن من مسلمه

                             برو بخاطر خودت

                             اما به من یه قول بده

                             هر جای دنیا که بری

                             دیگه نشو مال همه

                             رسم که لحظه ی سفر

                             یادگاری به هم میدن

                             قشنگ ترین هدیه ی تو

                             تو قلب من یه مشت غمه

 

                                                          شاید اینو بهم دادی

                                                          که همیشه با من باشه

                                                          حق با تو تو راست میگی

                                                          غمت همیشه پیشمه

                                                           دیدی گلا شب که میشه

                                                           اشکاشونو رو میکنن

                                                           یادت باشه چشم منم

                                                           همیشه غرق شبنمه

                                                           تو میری و اسم منو

                                                           از رو دلت خط میزنی

                                                           اسم قشنگ تو ولی

                                                           همیشه هرجا یادمه

                                                           چشمای روشنت یکم

                                                           کاشکی هوای منو داشت

                                                           تنها توقعم فقط

                                                           یه بار جواب ناممه...

 

تاریخ تولد تو

توی باغ ها گل سرخی                                     حوصله که داشته باشی

توی آسمون ستاره                                          دو سه جمله میگی گاهی

جایی رو سراغ ندارم                                      اما میلت که نباشه

که نشون از تو نداره                                       نداری حتی نگاهی

تاریخ تولد تو                                                چون غروب خیلی قشنگه

توی دفتر حسابم                                            تو خود خود غروبی

شب که چشمام رو میبندم                                 چی بگم قحطی واژس

باز نمیذاری بخوابم                                        هرچی هستی خیلی خوبی

عکس تو جور عجیبی                                    عکس نازتو گذاشتم

توی چشمام میدرخشه                                     گوشه ی سفید دفتر

دیوونم خدا میدونه                                          تا دیگه هیچکی نبینه

کاش خودش منو ببخشه                                   هرچی پنهون باشه بهتر

توی تابستون نسیمی                                       مثل آسمون عجیبی

آفتابی توی زمستون                                       شبی آبی شبی قرمز

تو همونی که گرونه                                       ولی هر رنگی که باشی

نمیاد به دستم آسون                                        منو دوست نداری هرگز

وقتی من تو آسمونم                                        یروزی میشی یه دریا

تو توی راه زمینی                                         فرداش اما مثل کوهی

مشکل اینه چون عزیزی                                 هرچی که دلت میخواد باش

هرجا باشی نازنینی                                       هرجا باشی با شکوهی

سفر دورو درازت                                         لاقل خوب شد

بی خطر باشه الهی                                        که لطفی کردی و واسم نوشتی

بی خبر منو گذاشتی                                       معنی حرف تو این بود

ولی نه تو بی گناهی                                       که مطیع سرنوشتی

قیمت نگاه نازت                                            دلم رو دادم به دست تو برای یادگاری

خیلیه مثل صداقت                                          قابلی نداره بردار

مثل خوب بودن تو سختی                                میدونم دوسم نداری

واسه اثبات رفاقت                                         وقتی که بارون میگیره      

توی خرداد گل یاسی                                      چشام از عشق تو خیسه

توی آبان گل مریم                                         دل برات به قول سهراب

چه شکنجه ی قشنگی                                     زیر بارون مینویسه

میکشی منو تو کم کم                                      تنها آرزوم همینه

چه تفاهمی تو عاقل                                        تا یادم نرفته راستی

دل من مات و دیوونه                                     کاش یروز بهم بگی که

درمونم دست چشات                                      من همونم که میخواستی

اینم آخرین بهونه                                                                

دل تو یه وقتا سنگه                                                       تنها آرزوم همینه...

یه روزم مثل بلوری

شبا گاهی قرص ماهی

یه روزم یه تیکه نوری

میخوام بیام تولدت

به چشمای خودت قسم

دیگه بهت نمیرسم

وصال تو خیالی

وای که دلم چه حالی

یادت میاد بهارمون

دلای بی قرارمون

قایم شدن تو کوچه ها

دور از نگاه بچه ها

بازی های عروسکی

آخ که چه حیف شد کودکی

یکم برس باز به خودت                             

میخوام بیام تولدت                                       چه امتحان خوبیه

اون وقتا اینجوری نبود                                 دوریت عجب غروبیه

راهت به این دوری نبود                               بارون شدید نازنین

حالا که عاشقت شدم                                    از تو بعید نازنین

نیستی دیگه مال خودم                                  خاطره رو جا نذاری

پاییز چه فصل زردیه                                   باز منو تنها نذاری

عاشقیم چه دردیه                                        اون وقتا مهمونت بودم

گم شده باز بادبادکم                                      دنیارو مدیونت بودم

تو نمیای به کمکم                                        اون وقتا مجنونم بودی

میخوام دستاتو بگیرم                                    کلی پریشونم بودی

تو بمونی من بمیرم                                      قصه حالا عوض شده

عاشقیم نوبتیه؟                                            صحبت یه تولد

آخ که چه بد عادتیه                                      قلبتو دادی به کسی

من نگرانم واسه تو                                      یکم واسم دلواپسی

قبله ی دیگران نشو                                      ستارمون یادت میاد

اشکم به این زلالیه                                       دلواپسم خیلی زیاد

دل تو از من خالیه                                       فقط تماشا میکنی

تو مه عشق تو گمم                                      بعد عشق رو حاشا میکنی

هلاک یه تبسمم                                          چه لطفی به من میکنی

تو شدی مال دیگری                                     تکلیف رو ورشن میکنی

چجور دلت اومد بری                                   میگی گذشت گذشته ها

قفلا که بی کلید شدن                                    چه راحتن فرشته ها

چشا به در سفید شدن                                    سربسرم که نذاری

                                                              بگو یکم دوسم داری

                                                              نمیمونی من میمونم

                                                              میری یه روزی میدونم

                                                              اولا مهربونترن

                                                              اونایی که همسفرن

                                                              اشک منم که جا ریه

                                                              نگه دار یا دگاریه

                                                              میسپارمت دست خدا

                                                              اگه دوسم داشتی بیا

این ترانه تا همیشه تورو یاد من میاره

دوباره دلم واسه غربت چشمات تنگه

دوباره این دله دیوونه واست دلتنگه

وقت از تو خوندن ستاره ی ترانه هام

اسم تو برای من قشنگترین آهنگه

بی تو یک پرنده ی اسیر بی پروازم

با تو اما میرسم به قله ی آوازم

اگه تا آخر این ترانه با من باشی

واسه تو سقفی از آهنگ و صدا میسازم

 

تویی که عشقمو از نگاه من میخونی

تویی که تو تپش ترانه هام پنهونی

تویی که هم نفس همیشه ی آوازی

تویی که آخر قصه ی منو میدونی

اگه کوچه ی صدام یه کوچه ی باریکه

اگه خونم بی چراغه چشم تو تاریکه

میدونم آخر قصه میرسی به داد من

لحظه ی یکی شدن تو آینه ها نزدیکه

 

با یه چشمک دوباره منو زنده کن ستاره

نذار از نفس بیفتم تویی تنها راه چاره

آی ستاره آی ستاره بی تو شب نوری نداره

این ترانه تا همیشه تورو یاد من میاره

چشماتو به صد تا دنیا نمیدم

میخوام یه قصری بسازم

پنجره هاش آبی باشه

من باشم و تو باشی و

یه شب مهتابی باشه

امشب میخوام از آسمون

یاسای خوش بو بچینم

امشب میخوام عکس تو رو

تو خواب گل ها ببینم

کاشکی بدونی چشماتو

به صد تا دنیا نمیدم

یه موج گیسوی تورو

به صد تا دریا نمیدم                             امشب میخوام برای تو

کاش تو هوای عاشقی                           یه فال حافظ بگیرم

همیشه پیشم بمونی                               اگر که خوب در نیومد

از تو کتاب زندگی                               به احترامت بمیرم

حرفای رنگی بخونی                            امشب میخوام رو آسمون

حتی اگه دلت نخواد                              عکس چشاتو بکشم

اسم تو تو قلب منه                                اگه نگاهم نکنی

چهره ی تو یادم میاد                             ناز نگاتو بکشم

وقتی که بارون میزنه                           میخوام تورو قسم بدم

                                                      به جون هرچی عاشقه

                                                      به جون هرچی قلب صاف

                                                      رنگ گل شقایقه

                                                      یه وقتی که من نبودم

                                                      بی خبر از اینجا نری

                                                      بدون یه خدافظی

                                                      پر نزنی تنها نری

                         

                           وقتی که اینجا بمونی

                           بارون قشنگ و نم نمه

                           هوای رفتن که کنی

                           مرگ گلای مریمه

                                             مرگ گلای مریمه

                                                               مرگ گلای مریمه...

کی اشکاتو پاک میکنه

کی اشکاتو پاک میکنه

شبا که غصه داری

دست رو موهات کی میکشه

وقتی منو نداری

شونه ی کی

مرهم هق هقت میشه دوباره

از کی بهونه میگیری

شبای بی ستاره

برگریزونای پاییز

کی چشم برات نشسته

از جولو پات جمع میکنه

برگای زرد و خسته

کی منتظر میمونه

حتی شبای یلدا

تا خنده رو لبات بیاد

شب برسه به فردا

 

کی از سرود بارون

قصه برات میسازه

از عاشقی میخونه

وقتی که راه درازه

کی از ستاره بارون

چشماشو هم میذاره

نکنه ستاره ای بیاد

یاد تورو نیاره

کی تورو دوست داره قد یه دنیا

چند روز دل دیوونه

میگیره همش بهونه

آتیشم میزنه هر شب

جای خالیت توی خونه

دل من هواتو داره

دیگه طاقت نمیاره

این دل همیشه گریون

مثل ابرای بهاره

کی تورو دوست داره

قد یه دنیا

کی میخواد با تو باشه

حتی تو رویا

دنبال جای پاهاته

روی شنهای قشنگ و خیس دریا

نگو که رفتن تو سهم منه

دل من طاقت نداره ، میشکنه

نگو که باید جداشیم

نگو که قسمت من و تو ، رفتنه

 

منی که بی تو مردم

وقتی دیدم تو چشمات

یه دنیا غم نشسته

بغض سیاه حسرت

راه گلوت رو بسته

برای آخرین بار

دست منو گرفتی

وقتی هنوز نرفته

بهونه میگرفتی

 

 

وقتی که گفتی نرو

گریه امونم نداد

وقتی میخواستم بگم

میخوام بمونم باهات

به جاده دل سپردم

غمهارو بی تو بردم

منو نبر از یادت

منی که بی تو مردم

به خونه ی خیال من جون بده

یه شاهکار دیگه از "محسن چاوشی حسینی" تقدیم به jeegi""

 

گرد و غبار دوری

رو شاخه های قالی

عکس دوتا پرنده

رو شاخه های قالی

نه شیروونی نه ابری

نه شمدونی نه گلدون

آینه ی پینه بسته

رو طاقچه ی شکسته

 

خاطره های مردم رو

زنده کن

دنیام رو از پنجره

آکنده کن

قاب رو پرش کن

آینه رو نگاه کن

پرنده های قالی رو

رها کن

به خونه ی خیال من

جون بده

به دفتر من

سرو سامون بده

تا برج کهنه

زیر این گنبد نیلی زیر این چرخ کبود

توی یک صحرای دور یه برج پیر و کهنه بود

یه روزی زیر هجوم وحشیه بارون و باد

از افق کبوتری تا برج کهنه پر گشود

برج تنها سرپناه خستگی شد

مهربونیش مرهم شکستگی شد

اما این حادثه ی برج و کبوتر

قصه ی فاجعه ی دلبستگی شد

اول قصمون رو تو میدونی تو میدونستی

من نمیتونم برم تو میتونی تو میتونستی

 

باد و بارون که تموم شد اون پرنده پر کشید

التماس و اشتیاق رو ته چشم برج ندید

عمر بارون عمر خشبختی برج کهنه بود

بعد از اون حتی تو خوابم اون پرنده رو ندید

هی پرنده ی من ای مسافر من

من همون پوسیده ی تنها نشینم

هجرت تو هر چی بود معراج تو بود

اما من اسیر مرداب زمینم

راز پرواز رو فقط تو میدونی تو میدونستی

من نمیتونم برم تو میتونی تو میتونستی

آخر قصمون رو تو میدونی تو میدونستی

من نمیتونم برم تو میتونی تو میتونستی

گریه ی هر شب من فقط برای تو بود

هوای گریه دارم تو این شب بی پناه

دنبال تو میگردم دنبال یک تکیه گاه

دنبال اون دلی که تنهایی رو میشناسه

دستای عاشق من لبریز التماسه

 

سکوت شیشه ایمو صدای تو میشکنه

تو آسمون عشقم شعر تو پر میزنه

با تو دل سیاهم به رنگ آسمونه

تو بغض من میشکنن شعرای عاشقونه

 

هزار و یک شب من پر از صدای تو بود

گریه ی هر شب من فقط برای تو بود

 

 

 

یه ترانه از استاد محسن چاوشی و حامد

زیر بارونا یه عمره

تک و تنها آس و پاسم

خسته ی خسته ی خسته

عاشقم یا بی حواسم

حق حق ابر سیاهم

بی تو افتاد به شماره

بی تو من در پی مرگم

با یه چشمک یا اشاره

عسل ناب نگاهت

شهد مسموم صداقت

قصه های عاشقونت

خنجری پشت رفاقت

آخ که از اول قصه

دلت از دلم جدا بود

این حریرو تو سوزوندی

نگو که کار خدا بود

نمیگم خطا نکردم

نمیگم خطا نکردم                              

من که ادعا نکردم

همه گفتن بی وفایی

من که اعتنا نکردم

عازم سفر شدی تو

من دلم میخواس بمونی

واسه موندنه تو اما

به خدا دعا نکردم

میدونم دوسم نداری

حتی قدر یه غناری

اما عاشقم هنوزم

بدون اشتباه نکردم

ما جایی قرار نذاشتیم

جز تو کوچه های رویا

این دفه تو اومدی

من به قرار وفا نکردم

زیر دین ناز چشمات

عمری دارم میسوزم

تا خاکستری نشه دل

دینمو ادا نکردم

اومدم واسه نصیحت

به بهونه ی یه صحبت

عمرشون کلی تلف شد

چون تورو رها نکردم

راه آسمون که بستس

گرچه قلب من شکستس

تا به حال انقدر خدارو

اینجوری صدا نکردم

تو منو گذاشتی رفتی

خواستی من دیوونه ترشم

باورت نمیشه شاید

آخه جون فدا نکردم

نامه های عاشقونه

با نشونه بی نشونه

اما از کسای دیگس

پس اونارو وا نکردم

یادته عکستو دادی

بذارم تو قاب قلبم

بعد اون روز دیگه هرگز

به کسی نگاه نکردم

تو از اون روزی که رفتی

نه تو رفتی که ببینی

تا قیامتم تورو من

از خودم جدا نکردم